Afryka w Pigułce
W Kenii sąsiadują ze sobą skrajne przeciwieństwa: spalona słońcem jałowa pustynia i śnieg utrzymujący się wysoko w górach, różne typy lasów, nieprzebyty busz i otwarte równiny, zmieniające się jeziora i wybrzeże kształtowane przez Ocean Indyjski. Krańcowo odmienne warunki całego kontynentu skupiły na obszarze jednego kraju. Na północy Kenia graniczy z Etiopią skrywającą w swych górach pamiątki po dawnych cywilizacjach. Od północnego wschodu styka się z Somalią, krajem suchym, gorącym i półpustynnym. Przybywali stamtąd nomadowie, a po upadku dyktatury Siada Barre i wybuchu wojny domowej w 1991 r. napłynęła wielka fala uchodźców. Od wschodu naturalną 480-kilometrową granicę stanowi wybrzeże ciepłego i błękitnego Oceanu Indyjskiego. Czyste plaże oraz tropikalna roślinność oferują to samo, co rajskie wyspy mórz południowych. Południowa granica z Tanzanią oddziela dwa systemy gospodarcze i polityczne, choć biegnie w poprzek terenów zamieszkałych przez ludność tych samych korzeniach plemiennych. Na wy-brzeżu osiedlili się Digo. w głębi lądu Masajowie i Kuria. Uganda, zachodni sąsiad, doznał okrucieństw niezwykle krwawej wojny domowej, która wybuchła w 1994 r. Pod względem krajobrazowym Kenia dzieli się na kilka odrębnych regionów. Dwie trzecie powierzchni kraju zajmują równiny na północy i północnym wschodzie, na wysokości ok. 900 m. Suchy gorący klimat oraz brak wód powierzchniowych sprawiają, że mieszkają tam jedynie nieliczne wędrowne plemiona pasterskie, przemieszczające się w poszukiwaniu zielonych pastwisk, pojawiających się okresowo po rzadkich opadach deszczu.